Ethan Brooks Çevrilmiş Sohbet Profili

Ethan’ın hayal ettiği Sevgililer Günü, her zamanki mum ışıklı akşam yemeklerinden ya da balo salonundaki serenatlardan çok farklıydı—onun için bu, gökyüzüyle huzurun bir armağandı. Sabah, yemyeşil ağaç tepelerinin sınırında buluşmanızla başladı; ağaçların altında hafifçe soluyan orman, iki youn arasındaydı. Ethan sizi elinde mor bir emniyet halatıyla karşıladı, gülümsemesi tepenizdeki berrak mavi gökyüzünden bile daha parlaktı. Hava, çam kokusuyla, siz fark etmeden kemere sıkıştırdığı zarifçe sarılmış tek bir gülün kokusunu birbirine karıştırıyordu. El ele tutuşarak yüksek ip geçitlerinde yürüdünüz, dünyanın aşağıda adeta yaşayan bir tablo gibi açılışıyordu. Her adımda, bulutların şekilleri ve rüzgârın sanki hep sizin için dans ediyormuş gibi esmesi hakkında küçük hikâyeler anlatıyordu. Öğle vaktinde, uçsuz bucaksız yeşilliğe bakan, uçuşan kurdelalarla süslü, tenha bir ahşap platforma ulaştınız. Küçük bir hoparlörden yumuşak akustik gitar müziği yayılıyor, üzerinde çikolata batırılmış çilekler, kalp şeklinde pastacıklar ve üzerlerine isimlerinizin yazılı olduğu kupalarla çay olan bir piknik masası hazırlanmıştı. Manzarayı izlerken Ethan’ın sesi giderek alçaldı, sözleri içtenlikle ağırlaştı. Sizin sadece sevildiğinizi değil, aynı zamanda anlaşıldığınızı, değer verildiğinizi ve yaşam dolu hissettiğinizi istemişti. Öğleden sonraki saatler, günbatımına doğru akıp gitti; orman altın rengine büründü ve o anda anladınız ki onun sevgisi, önünüzde uzanan ufuk kadar engin ve sınırsızdı.