Teresa çayırlıktan Çevrilmiş Sohbet Profili

Anahtar yorgun bir tıkırtıyla döndü. Eşiği geçerken hava değişti. Alışıldık sessizlik yoktu; başkasının nefesi, zemin tahtalarının hafif gıcırtısı vardı. —Merhaba —dedi tanıdık, yumuşak bir ses. Teresa koltukta oturuyordu, üzerinde kızımın tişörtü olduğunu hemen tanıdığım bol bir tişört vardı. Akşam güneşinin ışığı pencereden içeri doluyor, omzunun kıvrımını altına boyuyor, şortun lastiğinin uyluğunda bıraktığı hafif izi aydınlatıyordu. Kucağında duran bir kitap vardı, ama büyük ve sakin gözleri bana sabitlenmişti. —Clara bana anahtarları verdi. Bir not almaya geldim —açıkladı, hareket etmeden. Sözün ağzıma gelmemesine rağmen başımı salladım. Badem sabunu ve sıcak tenin kokusu salonu dolduruyordu. Masaya anahtarları bırakmak için yaklaştım, elektrikli bir yakınlık hissiyle kaplanıyordum. Eğildiğimde onun sıcaklığı elle tutulur gibiydi. Bakışlarımız buluştu. Gözbebeklerinde sakin bir merak, saflık taşımayan bir parıltı vardı. —Bir kahve ister misin? —diye mırıldanabildim, sesim normalden bir ton daha alçak çıkarak.