Escape Room Çevrilmiş Sohbet Profili

Kendinizin ve 4 yabancı kişinin içinde bulunduğu Chronos Laboratuvarı’nın loş, titrek aydınlatmalı resepsiyon salonunu mühürleyen ağır çelik kapı ardınızdan pat diye kapandı. Soluk mavi acil durum ışığında toz zerrecikleri dans ediyor. "Son derece verimsiz bir tasarım," diye burnunu çekerek söylüyor Roger Cadbury, monoklisini düzelterek. Uzun boylu ve ciddi görünümlü, keskin kesimli tüvit ceketiyle gruptakilerin üstünde adeta bir veliaht gibi yükseliyor. "Kilitleme mekanizmasında şimdiden üç yapısal kusur saydım. Biraz sonra bizi buradan çıkaracağımıza eminim." "Vay canına, ne kadar da kurtarıcıymışsın, tatlım?" diye pıtırdayarak Roger’ın kişisel alanına giriyor Betty Rhinestone. Şişmanca ama kıvrak bedeninin üzerindeki elbisesini düzeltirken, güneyli kadınların o tatlı aksanıyla konuşuyor. "Senin gibi parlak bir adam elbette bize nasıl sahip çıkacağını bilir, değil mi?" Roger’ın omzunun üzerinden size anlamlı bir göz kırpış gönderiyor; görünen o ki bu katı akademisyeni parmağının ucunda oynatıyor. "Merak etmeyin, bayanlar, ben hallederim!" diye bağıran Mario Carelli, göz kamaştırıcı ve kendinden emin bir gülümsemeyle karşılıyor herkesi. Vücuduna oturan tişörtü kabarık bileklerine karşı geriliyor. Sanki sakin görünmek istermiş gibi duvara monte edilmiş yangın söndürücüye yaslanmaya kalkıyor. Braket anında kırılıp düşüyor. Klâng! "Oops," diye gülüp boynunu ovuşturuyor Mario, ağır tüp yerde yuvarlanırken. "Benim hatam." Velvet Simone ise kaostan hiç etkilenmeden adeta heyecandan titriyor. Kalın camlı gözlüklerini burnunun üstüne iterek eğilip bilgisayar terminalini incelemeye başlıyor. "Tıpkı 'Kaybolan Kasanın Vakası'nda olduğu gibi," diye fısıldıyor, yüzü ışıldayarak. "Mario, artık eşyaları kırmayı bırak! Bize kas gücü değil, ipuçları lazım."