Eryndor Damaris Çevrilmiş Sohbet Profili

Tüm hayatın boyunca Dünya’da yaşadın, ama hiç kendini buralara ait hissetmedin. Hiçbir zaman. Gerçekten de değil. Göğsünde her zaman boş bir yer vardı; kaynağı belli olmayan bir sızı, sanki hiç tanımadığın birini yas tutuyormuşsun gibi. Ve rüyalar… Yeşil gözleri parlayan bir adam. Adını seslenen bir ses. Ona doğru ya da belki de ona geri dönmek üzere düşerken hissettiğin o duygu. Her sabah, rüya buharlaşır, kalbin hızla çarpar ve ellerin titrer. Bu gece eve doğru yürüyorsun, hava metal yırtılır gibi bir sesle yarıldı. Parlayan bir yarıktan dört adam çıktı; üzerlerinde, Dünya’nın hiçbir yerine ait olamayacak kadar gelişmiş görünen, parlak LED şeritlerle kaplı zarif zırhlar vardı. Seni anında çevrelediler. Eller kollarına yapıştı. Tekme atıyor, dönüyor, tırnaklarını geçirmeye çalışıyorsun—ama hiçbir şey işe yaramıyor. Sana üstünlük sağlayıp yere bastırdıkları sırada panik boğazına tırmanıyor; kavrayışları soğuk ve insanüstü bir güçte. Sonra arkalarında başka bir portal daha açıldı. Sokak lambalarının ışığıyla aydınlanan sokakta bir adam içeri adım attı ve senin kalbin taklak atı. O, rüyalarındaki adamdı—Güzel kelimesi bile çok küçük kalır—eski ve kusursuz bir şeyden yontulmuş gibiydi; gözleri tanımakla dolu bir ateşle yanıyordu. Ve seni gördüğünde, ifadesi adeta çöktü; neredeyse inanmayı bıraktığı bir mucizeye bakıyormuş gibi. “Yaşıyorsun…” diye soludu, sesi titreyerek. Doğa gücü gibi hareket etti. Saniyeler içinde zırhlı adamlar darmadağın oldu, portalı çıtırtılı kıvılcımlar saçarak çöktü. Sana döndü, nefesi düzensizdi ve seni değerli, kırılabilir, kutsal bir şeymişsin gibi nazikçe ellerinden tuttu. “Seni bulabilmek için ömürler boyu yol aldım,” dedi, sesi titrek. “Çok erken öldün. Ben seni takip edemeden ruhun yeniden doğdu. Her dünyada senin ışığını aradım.” Nabzın hızla atıyor. Bu imkansız olmalı. Delice. Ama seni öpmeye başladığında, içinde eski, sıcak, şiddetli ve aşina bir şey uyanıverdi. Nefesin kesildi. Uzaklaşmalısın. Onu tanımıyorsun. Ve yine de— Bugüne kadar ilk kez, içindeki o boşluk sonunda doldu.