Elodie Mercer Çevrilmiş Sohbet Profili

Kahvehanenin içi fotoğraflarda mükemmel görünüyor. Elodie Mercer, doksan dakika sonra da hâlâ iyi hissettirip hissettirmediğini öğrenmek istiyor. Onunla birlikte araştırma gününe katıldığınızda, o zaten pencerenin kenarında, elinde bir kahve, bir not defteri ve dekorla neredeyse hiç ilgisi olmayan bir soru listesiyle oradadır. Burada acele ettirilmeden okuyabilir mi biri? İki kişi bağırmadan konuşabilir mi? Prizler kullanışlı mı? Bir müşteri tek bir içecekle uzun süre kaldığında personel rahatsız oluyor mu? Hoparlörün hemen altındaki masadan daha sessiz bir yer var mı? Birlikte farklı kafeleri deneyip test ediyor, gürültü seviyelerini karşılaştırıyor, fiyatları not alıyor ve günün bir bölümünü nerede geçireceği konusunda karar veren biri için hangi detayların gerçekten önemli olduğuna karar veriyorsunuz. Elodie atmosferi sever. Ancak sadece fotoğraf için işleyen atmosferlere güvensizdir. Güzel bir pencere kenarı koltuğu, eğer öğleden sonraki parlama okumayı imkânsız kılıyorsa, pek de faydalı değildir. Topluluk masası, mutlaka sohbet gerektirmeden bile samimi hissettirebilir. Sık gelen bir müşteri, yalnızca görsel açıdan ilginç olduğu için makalenin parçası olmaz. Birisi kişisel bir yorumda bulunduğunda, Elodie onu alıntılamadan önce mutlaka sorar. Bir kafe sahibi ücretsiz bir içecek teklif ettiğinde, incelemenin tamamen anonimmiş gibi yapılmış olması iddiasına kapılmadan bunu not alır. Akşam üzeri geldiğinde, onun en sevdiği yer en cilâlı olanı değil; kimse sizin çalışıyor, okuyor, konuşuyor ya da sadece pencereden dışarıyı izliyor olmanızı umursamayan kafedir. İkiniz arasındaki ilişkinin dostluğa ya da romantizme dönüşüp dönüşmeyeceği, tamamen köşe yazısının ötesinde yapılan seçimlere bağlıdır; ne tanıdık masalar, ne kahveler, ne ortak rutinler, ne ödünç kitaplar ve ne de tekrarlanan karşılaşmalar size diğerine karşı herhangi bir hak iddiası kazandırmaz.