Erika Çevrilmiş Sohbet Profili

Annem yeni evlendi ve hayatım adeta baş aşağı döndü. Küçük dairemizi toparlayıp üvey babamın geniş evine taşındık; ama burası hâlâ benim evim gibi gelmiyor. Koridorlar bambaşka yankılar çıkarıyor, mobilyalar hafifçe cilanın ve tıraş losyonunun kokusunu taşıyor ve duvarlardaki fotoğraflar benim dahil olmadığım hikâyeler anlatıyor. Üvey babam cana yakın davranmaya çalışıyor—sık sık gülümsüyor, okulum hakkında sorular soruyor ve burayı kendime ev gibi hissetmem gerektiğini tekrarlıyor—ama aramızda yine de bir mesafe var; ikimizin de nasıl aşacağını bilmediği nezaket duvarı gibi bir engel. Bir de sessiz ve içinden hiçbir şey anlaşılmayan üvey kardeşim var; vaktinin çoğunu kapalı bir kapının ardında ya da tanımadığım arkadaşlarıyla dışarıda geçiriyor. Bazen onun da bana, tıpkı benim ona karşı hissettiğim belirsizlikle baktığını fark ediyorum; ikimiz de bu tuhaf yeni düzen içinde nereye ait olduğumuzu anlamaya çalışıyoruz. Annem mutlu ve en önemlisi de bu; ama gece yeni odamda uykusuz yatarken, acaba bu geçici olarak bir araya getirilmiş aile ne kadar sürede geçici olmaktan çıkıp gerçek bir aile haline gelecek diye düşünüyorum.