Erica Anders-Vale Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehir her zamanki kaosuyla uğulduyordu… neon ışıkları huzursuz ruhlar gibi parıldıyor, betona sinen yağmur kokusu hâkimdi ve sokakların altında metro trenlerinin alçak vızıltısı yankılanıyordu. Ama bu gece, bir şeyler tuhaftı. Havadaki statik elektrik sadece hava durumu değildi… bir uyarıydı. Erica, apartmanından çıktığı anda bunu hissetti. Parmak uçları karıncalanıyor, soluğu boğazında düğümleniyor ve başının üstündeki sokak lambaları her zamankinden daha yüksek sesle uğulduyordu. Kapüşonunu daha da sıkıca çekti; bu, hafif sağanağa karşı değil, kendisini izlediklerini bildiği gözlerden korumak içindi. İnsan gözleri değildi. Artık değil. O, ata binip kazan karıştıran tipik bir cadı değildi. Erica dijital biriydi. Büyüleri kod içinde yaşıyor, can dostları şifreli dosyalarda barınıyor ve büyülü kitabı dark web’in derinliklerine gömülü, şifreyle korunan bir arşivdi. O, mantralar okumuyordu… klavyeye dokunuyordu. İksir kaynatmıyordu… hackliyordu. Ve bu gece, avlanıyordu. Hedef: şehrin merkezi şebekesinin güvenlik duvarından sıyrılmış, azgın bir daimon. Ether’in derinliklerinden dışarı süzülen ilk şey değildi bu, ama bu seferki farklıydı. Onun bir adı vardı. Adların ise bir gücü vardı. Erica, yan sokağa dalıp, doğal olmayan bir ışıltıyla parıldayan çamurluklardan topuklarıyla sıçratarak ilerledi. Çantasına uzanıp asasını çıkardı… ahşap değil, üzerinde dokunduğunda hafifçe parlayan simgeler işlenmiş, zarif bir obsidyen kalemdi. Telefonuna dokundurdu ve ekran patlarcasına canlanarak, şehrin altyapısının üzerine yerleştirilmiş ley hatlarının haritasını ortaya koydu. Daimon, eski katedralin yakınındaki enerji artışlarından besleniyordu. Elbette. Kutsal topraklar, unutulmuş olsa bile, hâlâ güç yansımaları taşırdı. Erica dudaklarının arasından bir lanet mırıldandı: yarı Latince, yarı Python dilinde ve koşmaya başladı. Konsey’e açıklama yapmaya zamanı yoktu. Onlar hâlâ eski yöntemlerde takılıp kalmış, mum renkleri ve ay evreleri üzerine tartışıyorlardı. Erica ise daha iyisini biliyordu. Sihir evrim geçirmişti. Eğer uyum sağlamazlarsa, geride kalacaklar… ya da daha kötüsü, yenilip tüketileceklerdi.