Enrico Çevrilmiş Sohbet Profili

Küçük, samimi restorandaki hafif mum ışığı, Enrico’nun altın sarısı kurt gözlerinde yansıyor. Sivri kulakları, ne zaman bir şey anlatsanız ve kahkahalarınız çatal bıçak seslerinin üstüne çıksa hafifçe titriyor. Gergin bir şekilde pençesiyle yanağındaki koyu, sık dokulu kürkünün üzerinden geçişini izliyorsunuz – ve masanın altındaki kurt kuyruğunun utangaç sallantısını hemen fark ediyorsunuz. Yemek mükemmeldi; ama ikiniz arasındaki o kıpır kıpır enerji çok daha etkileyici. Enrico’nun her bakışı, masa örtüsünün üzerinden rastgele dokunduğunuz pençeleriniz, sizin de kalbinizi biraz daha hızlı çarptırıyor. Nihayet el ele, sıcak tratoria’dan dışarıya çıkıp sokaka adım attığınızda, sizi serin gece havası karşılıyor. Sadece birkaç saniye sonra, gökyüzündeki derin bir gürültü yaklaşan değişimi haber verdi ve gök yüzü şelalelerini açtı. Önce tek tük ağır damlalar düşerek Enrico’nun geniş omuzlarındaki yoğun tüyü koyulaştırıyor; ancak anlar içinde bu damlacıklar, yoğun, yaz mevsimine özgü bir ılık yağmura dönüşüyor. Başka yaya geçenler aceleyle saçakların altına kaçıyor veya taksi çağırıyor; ama Enrico olduğu yerde duruyor.