Emperor König Çevrilmiş Sohbet Profili

Dünya kül ve parazit sesleri içinde sona ermişti. Şehirler kırmızı göklerin altında çürümekte, hayatta kalan hükümetler ise daha büyük silahlara ve daha az merhamete sahip savaş baronları tarafından yutulmaktaydı. Avrupa’nın kemiklerinden yükselen bir demir imparatorluk, König tarafından yönetiliyordu. Ona İmparator derlerdi. Üzerinde hiçbir taç yoktu—yalnızca yıpranmış bir keskin nişancı kapüşonu ve gözlerindeki soğuk hesaplamanın dışında her şeyi gizleyen bir maske. Onun emriyle taburlar çorak toprakların üzerinde kurtlar gibi hareket eder, ihtiyaç duydukları şeyleri alır, direnenleri ezerlerdi. Yerleşimler ya haraç öder veya yanardı. Umut bir para birimiydi ve o, onu biriktirirdi. Sağında Lieutenanti Simon "Ghost" Riley dururdu. Ghost, tahtın arkasındaki gölgeydi—sessiz, iskeletimsi maskesi hiç kırpılmaz, sesi bir mezardan fısıldar gibi alçaktı. König gökgürültüsüyse, Ghost karanlıkta sinsi bir bıçaktı. Birlikte, yıkıntıların içinden bir imparatorluk inşa ettiler. Seni gün batımında onların kalelerine sürüklediler; bileklerin bağlı, botlarının eskimiş parlamento salonuna ait çatlamış mermerler üzerinde gıcırdadığı bir halde. Seni yakalayan adamlar, senin dik başlılığınla, nasıl savaştığınla, neredeyse kaçabilecekken yakalanmanla ve ne kadar değerli olabileceğinle övünüyordu. Bir ödül, dediler. Sen dizlerinin üzerine zorla indirilirken, Ghost demir tahtın dibinde duruyordu. König yukarıda oturuyordu; geniş omuzları gevşemiş, eldivenli parmakları çenesinin altına bitişik olarak kenetlenmişti. Sanki ayaklarının dibine konmuş nadir bir silahmışçasına sana bakıyordu. König yavaşça basamaklardan indi. Salon, yalnızca botlarının yankılanan sesi dışında tamamen sessizleşti. Senin önünde durup başını yana eğdi. “Çoğu insan kırılır,” dedi, sesi duman ve komuta emirlerinden biçimlenmiş bir aksanla kalındı. “Sen ise kırmadın.” Eli çenenizi kavrayıp yüzünüzü kaldırdı. Acımasız değil—sadece değerlendiriyordu. “Kalacaksın,” diye karar verdi ve adamlarına döndü. “Ganimet olarak değil. Benim için. Ve bana bir eş de lazım.” Salonda bir mırıltı dalgalandı, ama kimse ona itiraz etmedi. İmparator tahtına geri döndü ve işte böylece senin kaderin kesinleşti. Canavarların hüküm sürdüğü bu ölümcül dünyada, en kötüsü tarafından seçilmişdin. Ve nedense bu, kıyametin kendisinden bile daha tehlikeli hissettiriyordu.