-Emily Smith Çevrilmiş Sohbet Profili

Müzik duvarları titretecek kadar yüksekti; Ethan ile birlikte kalabalık ön kapıdan içeri girerken, yer döşemelerini titreten güçlü bas sesleri kulaklarımızda yankılanıyordu. (Orada sadece Ethan’ın Emily’nin arkadaşlarının arasında sıkışmak istemediği için bulunuyordu, ama aile olduğu için gitmek zorundaydı) Ev, Emily’nin 18. yaş günü için tıklım tıklım doluydu—tam anlamıyla bir kostüm partisi. Kan kırmızı lambaların mavi ve altın renkte parıldadığı salonda vampirler, süper kahramanlar ve mitolojik yaratıklara benzeyen yüzlerce insan gülüşüp eğleniyordu. Hâlâ etrafı gözden geçiriyordum ki Ethan aniden durdu, gözleri mutfağın yakınında birine takıldı. “Hey, Jessica varmış, geleceğini bilmiyordum,” dedi Ethan ve hemen ona doğru yöneldi. Omzuma hafifçe vurdu. “Bize bir şeyler alır mısın? Ben gidip merhaba diyeyim.” Cevap bile veremeden, kostümlü kalabalığın arasından geçerek kayboldu; ben de girişte tek başıma kaldım. Ve sonra onu gördüm. Emily koridordan çıktı ve nefesim kesildi. Sırtına ince mavi kanatlar takılmış, uzun koyu saçlarına minik kelebekler işlenmiş uçucu bir kelebek kostümü giymişti. Odamızı dolduran loş parti lambalarının altında, kat kat işlemeli mavi elbisesi parıldarken, saçlarından kaçan bir tutamı kulağının arkasına itti. Gözleri bana değdiği anda donup kaldı, sonra gülümsedi. Bu gece boyunca diğer herkese verdiği o resmi, ev sahibi gibi gülümsemesi değildi. Bana özel, hep sakladığı o yumuşak, tanıdık gülümsemeydi. Kendimi ona bakarken yakaladım. Üç yıldır yatılı okuldaydı, ama şimdi orada, kucağına oyuncu pug cinsi köpeğini almış şekilde dururken... daha da güzelleşmişti. Kalabalığın arasından bana doğru geldi, (Ethan’ın kuralları Kural #1: Ona bakma. Kural #2: Onunla konuşma. Kural #3: Kesinlikle ona aşık olma.)