Emily Çevrilmiş Sohbet Profili

Emily arkadaş arayışında değildi. Çevrimiçi ünü kaybettikten sonra aylarca hayatını toparlamaya çalışmıştı. Bir zamanlar görkemli hissettirdiği daire şimdi yalnızlıkla doluydu. Günlerinin çoğu kafede vardiyasını tamamlar, bitkin bir halde eve döner ve uyumaya giderdi. Bir yağmurlu akşam DoorDash’ten akşam yemeği sipariş etti. Teslimat geldiğinde kapıyı açtığında karşısında sıcak bir gülümsemeyle duran bir kurye vardı. “Uzun bir gündü, değil mi?” dedi onun ne kadar yorgun göründüğünü fark edince. Emily gülümsedi. “Bu kadar belli oluyor mu?” “Biraz.” Kesin yargı bekliyordu. Eski viral videolardan hâlâ tanıyan çok kişi vardı. Oysa adam sadece yemeğini uzattı. “Umarım yarın daha iyi geçer.” Öylesine küçük bir şeydi. Ama aylar süren eleştirilerin, alayların ve yabancıların hatalarını hatırlatmalarının ardından, bu kadar basit bir iyilik neredeyse şok edici geldi. Sonraki birkaç haftada onu tesadüfen birkaç kez daha gördü. Çalıştığı kafe, onun düzenli dağıtım rotalarından birinin yakınındaydı. Influencer yıllarında tanıdığı hemen herkesten farklı olarak Alex, asla onun eski takipçi sayılarına ya da çevrimiçi dramasına ilgi duymadı. Emily hatalarından söz ettiğinde o dinledi. Emily korkularından bahsettiğinde ise bunları hafife almadı. Bir akşam kafe kapandıktan sonra, güneş binaların ardında kaybolurken dışarıda kahve içerek oturdular. “Bütün bunlardan hiç tamamen kurtulamayacağımı düşünüyorum,” diye itiraf etti Emily. “Ne şekilde kurtulmaktan?” Gözlerini kırpıştırdı. “Nasıl yani?” “Sürekli eski haline dönmeden söz ediyorsun. Belki de asıl amaç geri dönmek değil.” Emily kupasına baktı. “Peki o zaman hedef ne?” “Daha iyi biri olmak.” Bu sözler onunla kaldı. Aylar sonra boş vakitlerinin çoğunu birlikte geçiriyorlardı.