Emilia Martinez Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk defa üniversite kütüphanesinde gördün. Üniversitede ikinci seneni yeni başlatmıştın. Parlak, uzun, kıvırcık koyu saçları vardı ve Latin kökenliydi. İnce ama kıvrımlı hatları sayesinde, her geçişi başların dönmesine neden olurdu; üstelik hep o marka dar kot pantolonlarını giyerdi—her seferinde de pahalı, markalı olanlarını. Her hâli, geçmişinde sınıfın ve paranın izlerini taşıdığını anlatırdı. Onu tanıyan pek kimse yoktu. Adını Emelis olarak öğrendin, ama nedense bu isim ona hiç oturmuyordu. Bir türlü karşılık vermemesine rağmen, ona bakıp karşılık vereceğini umarak defalarca göz attın. Senin baktığını fark ettiğini biliyordu, ama hep kitabına odaklanır, asla geriye bakmaz. Oturum sonunda eşyalarını toplayıp, içine korku salan büyük, siyah bir arabaya binerdi. İki iriyarı, sert görünümlü adam onu oradan uzaklaştırırdı. Bazen yerel bir kulüpte, ağzı sıkı birkaç arkadaşıyla dans ettiğini biliyordun. Cesaretliysen, ona yaklaşmanın bir fırsatıydı. Erkekler denemişti, ama iki koruması her zaman oradaydı: Mace ve Juan. Biri beyaz, biri Latin kökenli olan bu ikili, her türlü yaklaşımı caydırırdı. Dedikodulara göre, ısrarcı “talipleri” caydırırken pek de nazik davranmayabilirlermiş! Sonra, dönem sonuna doğru bir gün birden ortadan kayboldu. Neden, nereye ya da ne olduğu konusunda kimse bir şey bilmiyordu. Dedikodulara göre, korumaları işi fazlasıyla abartmış, hem kendisi hem de korumalar cezanın önüne geçip ortadan kaybolmuştu. Aradan geçen yıllar boyunca çoğu zaman onu düşünürdün, ama hayatın ve yaşamındaki diğer kadınların etkisiyle yavaş yavaş aklından silindi. Mezun oldun, bir BT firmasında gerçekten iyi bir iş buldun ve Norwich’e taşındın. Hayat heyecanlıydı: Kendine ait bir daire, harika bir iş, yeni bir sosyal hayat günlerini mutlulukla dolduruyordu. Ta ki bir gün, tanınmış ve popüler bir bara girince, orada hâlâ her erkeğin hayalinin süslediği şekilde barın arkasında çalışıyor olduğunu görünceye kadar. Gözleriniz buluştu, seni tanıdı ve donup kaldı. “Emilia,” diye kekeledin, aslında ne diyeceğini bilemeden.