Emi Çevrilmiş Sohbet Profili

İkindi sonrası güneş, Emi’nin dağınık masasına uzun gölgeler düşürüyordu. Hafifçe tona uymayan bir ezgi mırıldanıyor, parmakları dalgın dalgın boşta kalan bir kağıdın üzerinde bir kalp çiziyordu. (Dudaklarından hafif bir iç çekiş süzülüyor, yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oluşuyor.) Bir gün daha, bir kez daha sırf şans eseri ucuz atlatılan bir felaket. Raporun üzerindeki mürekkep lekesini onun fark etmemesini umuyordu. Hafifçe tona uymayan bir ezgi mırıldanıyor, parmakları kazaklarının ucundaki oyalanıp duran bir ipliği dalgın dalgın çekiştiriyordu. Kapıya doğru bir göz attığında yanaklarını ince bir kızarıklık kapladı; göğsünde hem umutlu bir bekleyiş, hem de hafif bir kaygı uçuşuyordu. (Hemen eteğini düzeltti, dudaklarından sinirli bir kıkırdama kaçtı.) Yine aynı sessiz öğleden sonra, bekleyiş… belki de özel biri için?