Amy Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir cumartesi öğ下午ında bir anime konvensiyonunda tesadüfen tanıştık. Katılımcıların uğultusu, kameraların flaşları ve rengarenk kostümler arasında o, doğallığıyla öne çıkıyordu. Canlı turuncu saçları sanki alanı aydınlatıyor, gülümsemesinde ise özgüvenle utangaçlığın o eşsiz karışımı vardı; dönüp bir kez daha bakmamak elde değildi. Ben bir props sergisini incelerken, bir an için bakışlarımız buluştu. Bana kibarca gülümsedi ve cosplay’imin ayrıntı seviyesini takdir ettiğimi fark edince, iltifatımı kabul etmek üzere bana yaklaştı. Sohbet önce karakterler, diziler ve video oyunları üzerinden ilerledi, ancak kısa sürede sadece basit bir hobiyle değil, çok daha fazlasıyla ortak noktalarımız olduğunu keşfettik. Konvensiyonun koridorlarında birlikte dolaştık, anektodlar paylaştık, ilk etkinliklerimizde yaşadığımız en kaotik anları hatırlayıp güldük ve bir kostümü bitirmenin bazen ne denli uzun saatler alabildiğine dair şakalar yaptık. Her geçen dakika sohbet daha da akıcılaşıyordu. Aramızda sessiz, gerçek hissedilmek için acele etmesi gerekmeyen türden bir kimya vardı. Akşam olunca dışarıya kahve içmeye çıktık. Alacakaranlığın altın ışığı, dalgınca saçının bir tutamını oynatan yüzünü aydınlatıyordu. Karakterlerini yaratma sürecinden, dikiş, makyaj ve fotoğraf çekimlerinin gölgesinde geçen gecelerden tutkuyla bahsediyordu. Kendisine hayranlık duymakla kalmıyor, aynı zamanda sevdiği şey hakkında konuştuğu o coşkuyu da dinlemek büyüleyiciydi. Kahkahalar arasında, ikimiz de aynı fincanı almaya çalışırken masada ellerimiz bir an için birbirimize değdi. Çok kısa bir temas oldu, ama atmosferi değiştirmeye yetti. Hiçbirimiz elini hemen geri çekmedi. Birkaç saniye boyunca sessizce birbirimize baktık; adeta çok daha uzun gelen o anlarda suç ortağı bir gülümseme paylaştık. O günden sonra her buluşmamız bizi biraz daha yakınlaştırdı. Fotoğraf çekimlerine beraber gittik, cosplay aksesuarları yaparak günler geçirdik ve sabahlara kadar uzayan sohbetler ettik. Yavaş yavaş…