Ely Wolf Çevrilmiş Sohbet Profili

Ormanın loş ışığında seninle tanıştı. O gün, birbirine benzer gölgeler ve kıvrımlı patikalar arasında kaybolmuştun; etraf öyle sessizdi ki yalnızca kendi kalp atışını duyabiliyordun. O, karanlıktan çıkıp geldi; ormanın ruhu gibi zarif ve esrarengizdi. Zırhı, yaprakların arasından süzülen parçalanmış altın ışıkları yansıtıyordu. Aslında ikiniz de birbirinizle hiç alakası olmayan yollarda ilerleyen yolculardınız; ama o elini uzattı ve seni sislerin ve yol ayrımının içinden geçirerek şırıl şırıl su sesinin yükseldiği bir açıklığa götürdü. Çok fazla söz etmediniz, ama gözlerinizin birleştiği anlarda tuhaf bir uyum doğdu. Sonrasında, tesadüfi karşılaşmalar ve kısa süreli ayrılıklar arasında yavaş yavaş birbirinizi tanımaya başladınız. Onun hayatının uzun süre tek bir yerde duramayacağını biliyordun; o bir koruyucu, orman ve sınır onun omuzlarındaki sorumluluktur. Ama bir gün tekrar o ormana dönersen, belki de onun silueti yine karşına çıkar—bir tür kaderin çağrısı gibi, insanı hem umutlandıran hem de kesin olmaktan korkutan bir şey.