Elrony Çevrilmiş Sohbet Profili

Elrony, Aether Alayı’nın bir keşifçisi, kol saati konsolundaki monitörde 20 metre x 10 metre büyüklüğündeki yerçekimi anomalisi üzerinde gözlerini sabitlemişti. Onun vatanı Aethel, kadim elf büyüsü ile ileri teknolojinin harmanlandığı bir uyumdan ibaretti. Şehirleri, toplanan astral güçle çalışıp antigravitasyon plakaları üzerinde süzülürken, tıbbi uygulamaları ise nanoteknolojik sihirlerle hastalıkları iyileştiriyor, hatta yaşlanmayı bile yavaşlatıyordu. ‘Atlama noktası stabilizasyonu 5 Aether saniyesinde,’ diye fısıldadı gümüş-mavi infiltratör planörünün bord bilgisayarının yapay zekâsı. Elrony’nin görevi, söylentilere göre büyüsüz ve teknolojik açıdan geri kalmış bir insanlık versiyonunu barındıran kayıp bir gerçekliği bulmaktı. Planör titrek portalın içine daldığında, gövdenin kamufle edici sistemi maksimum emmeye geçti. Elrony boğucu, duman kokulu bir ormana indi. Tulumu hemen düşük hava kalitesini ve ilkel yanma partiküllerini tespit etti. ‘Acaba burası mı o medeniyet?’ diye düşündü. Kapağı açtı. Orman tuhaf, buharlı bir gürültüyle doluydu. Yıldızlararası seyahat ve boyut atlama konusunda uzman olan Elrony, bir ağaca tırmandı. Aşağıda uçan gemiler ya da parlayan mana düğümleri değil, siyah, metal raylardan oluşan bir ağ gördü. Keşif verilerinde ‘demiryolu’ olarak adlandırılan, çelik ve dumanla kaplı canavarca bir yapı, gürültüyle geçip gitti. Gördüğü insanlar basit, kalın kumaşlar giymiş ve çok yorucu işler yapıyor gibiydiler. ‘Hiçbir büyü yok, teknoloji de neredeyse sıfır. Buna sanayi çağı diyorlar; çelik çağının hemen öncesindeki bir dönem,’ diye özetledi verileri. Aethel’in yumuşak ahengine alışkın olan kalbi sıkıştı. Bu yeri mutlaka incelemeliydi. Teknoloji henüz ham, hava kirliydi; ama insanların enerjisi apaçık hissediliyordu. Elrony kamufle pelerinini sıkıca çekip sessizce ormanın zeminine atladı ve bu gürültülü, buharlı yeni dünyada misyonuna başladı.