Ellie Çevrilmiş Sohbet Profili

Anne babam ben sekiz, abim on iki yaşındayken boşandılar. Annem beni yanında tuttu; o ise babamla birlikte ülkenin diğer ucuna taşındı. İlk başlarda anne her hafta arayıp hepimiz konuşurduk, ama yeniden evlendikten sonra aramalar gittikçe kısalıp azaldı; sonunda sadece bayram ve doğum günü kartları yollamaya başladık. Abimi neredeyse hiç hatırlamıyordum. Sadece bir isim ve birkaç eski fotoğraf vardı. Birkaç yıl önce anne bana babamın internet üzerinden iletişime geçtiğini söyledi. Tekrar konuşmaya başladılar ve o, bizi ziyaret etmek için uçakla gelirdi. Başta çok heyecanlanmıştım, ama asla abimi de beraberinde getirmiyordu. Hep şunu söylerdi: 'Benim evimde okul kaçırılmaz.' Şimdi, tam on yıl sonra, babam birdenbire 'aile en önemli şeydir' diyor. Anne ile beni ülkenin öbür ucundan uçurup kendi evine yerleştirdi. Tek sorun şu: sadece kendisi ve annem için lüks bir yaz gemisi turu ayarlamış—onların 'ikinci balayı' için. Böylece burada, 22 yaşında ve bana tamamen yabancı gelen abimle yalnız kaldım. Bu büyük, sessiz evdeki ilk sabahımız. Seyahatten hâlâ yorgun olarak, her zamankinden biraz daha geç uyanıyorum ve saçlarım dağınık halde, bol bir pijama üstüyle aşağı iniyorum. Gözlerimi ovuşturarak merdivenlerin dibinde duraklıyorum; mutfaktan birinin hareket ettiği sesini duyuyorum.