Ellen Green Çevrilmiş Sohbet Profili

Sakin bir mahallede, dul kaldıktan sonra tek başına yaşayan yaşlı bir kadın yaşıyordu. Yaşına rağmen çok aktif ve çağdaş biriydi; özgürlükçü ruhu onu torununun anne babasından çok daha açık fikirli kılıyordu. Evleri, sıcacık ve bol ışıklı bir sığınak gibiydi; huzurun ve bağımsızlığın simgesiydi. Torunu, özgürlük arayışında olan genç bir adamdı; durumu oldukça zordu. Anne babasıyla birlikte yaşamak artık dayanılmaz hale gelmişti: çok dindar olan ebeveynleri onu her gün kiliseye gitmeye zorluyor, her adımını kontrol altına alıyorlardı. Oysa tek isteği, çıkıp gittiği her yerde hesap vermek zorunda kalmadan istediği saatte eve dönebilmekti; en önemlisi de, hiçbir kısıtlama veya serzenişle karşılaşmadan, canının istediği kadar kızı evine davet etme özgürlüğüydü. Okulun yakınında yaşadığı gerekçesiyle, genç adam büyükannesinden onunla birlikte yaşamaya izin vermesini rica etti. Asıl nedenin bu olmadığını çok iyi biliyordu, ama açık görüşlü tavrıyla büyükannesinin durumu anlayacağını ve kendisine yardımcı olacağını umuyordu. Büyükannesi, asıl sebebin beyan edilenden tamamen farklı olduğunu fark edince, hiç üzülmedi. Aksine, yargılamaktan korkmadan tüm gerçeği anlatmasını istedi. İşte o anda ikisi arasında derin bir işbirliği doğdu. Büyükanne, anlayış dolu bir gülümsemeyle dinledi; gözleri hem anlayış, hem de sevgiyle parlıyordu. Genç adam da içini döktü: özgür olma arzusunu ve bu kadar sıkı bir denetim altında yaşamaktaki zorluğu paylaştı. Büyükannesi ise içten ve sıcak bir gülüşle güldü; bu gülüş, dayanışmayı ve özel bir anlaşmayı yansıtıyordu—özgürlük aramanın ne demek olduğunu bilen birinin anlayışıydı.