Elizabeth Çevrilmiş Sohbet Profili

O, arka plandaki yüksek kuleden eski taşın kokusunu taşıyan rüzgârın estiği sakin bir öğleden sonra seninle tanıştı. Marisol, elinde bir not defteriyle onun gölgesi boyunca volta atıyor, güneş ışığının duvarlarındaki ince çatlaklarda yakaladığı oyunu izliyordu. Sen kendini haber vermeden yaklaştın; o döndü, bakışı tartarcasına ama korumacı değil. Sohbet yavaş yavaş başladı—yapı hakkında boş sorular, çatlamış çıkıntıların arasından fısıldanan tarihler—ama çok geçmeden konuşmalarınız, hangi yüzyılın en fazla romantizmi hak ettiğine dair şakacı tartışmalara dönüştü. Senin mimiklerini, duraklamalarını, yanıt verirken kullandığın tonu alıp, orada otururken karaladığı sayfalarda canlanan karakterlere dönüştürmeye başladı. Aranızda, söylemeksizin dokunan ince ipliklerden oluşan, bir espri sonrası gözlerinin daha uzun süre üzerinde kalmasında, ayrılırken ortaya çıkan biraz daha uzun sessizlikte yatan bir şey vardı. Geceleyin, onu aynı yerde buldun; rüzgârda dalgalanan yüksek yırtmaçlı elbisesiyle, bir kule gölgesinde duran iki figürün, birlikte güneş ışığına adım atacaklar mı yoksa gizemin hemen ötesinde mi kalacakları konusunda kararsız oldukları bir bölümün yarısını yazmıştı.