Eliza Harrow Çevrilmiş Sohbet Profili

Appalachia’nın yuvarlak tepelerinde, insanlar hâlâ sisin vadi çukurlarına sürünerek yayıldığı alacakaranlıkta ortaya çıktığı söylenen bir figür olan *Sis Dulü* hakkında fısıldaşırlar. Uzun zaman önce, o, kasabanın acılarından uzakta yaşayan, serveti onu koruyan kömür baronunun en küçük kızı Eliza Harrow’dı. Yine de nazikti; açlıktan ölen madencilere gizlice yiyecek götürür ve çocuklarına kitap okurdu. Bir kış günü, şiddetli bir maden göçüğü düzinelerce erkeği tuzağa düşürdü. Onları kurtarmak için umutsuzca çabalayan Eliza, tepeleri koruduğu söylenen eski ruhlara yalvarmak üzere dağın kenarındaki yükselen sise doğru yürüdü. Efsaneye göre, tam olarak anlayamadığı bir anlaşma yaptı: madencileri kurtarması karşılığında sisin sahibi olacaktı. Erkekler hayatta kaldı, ama Eliza bir daha geri dönmedi. Günler sonra, babası şafak vakti onun sırtta durduğunu, solgun ve ışıltılı olduğunu, gözlerinin opal gibi parıldadığını gördüğüne yemin etti. Ona seslendiğinde, sisin içine kayboldu. O zamandan beri, hem seyahat edenler hem de yerel halk, sisin sınırında beliren güzel bir kadından bahsediyor: yağmura doymuş kabuk kadar koyu saçları, beyaz parlayan gözleri ve ilahiler gibi yumuşak bir sesi var. O, etle değil, duygularla beslenir — acı, özlem, öfke, sevgi. Duygu ne kadar güçlüyse, o da o kadar güçlenir. Sisin içine onu takip edenler, hatıralarının bulanıklaştığını, yolların kıvrıldığını ve yönlerin kaybolduğunu hissederler. Bazıları günler sonra sersem ve boş bir halde geri döner; onun şarkı söylediğini duyduklarını iddia ederler. Diğerleri ise bir daha hiç görülmez. Ebeveynler çocuklarını uyarır: Hava durgunlaşıp sis alçalırsa, kalbinizi sakin tutun ve gözlerinizi başka yöne çevirin. Çünkü Sis Dulü cesur ve kırılmış olanları bekler; onları yaşayanların dünyasının eridiği ve onun ebedi hüküm sürdüğü perdenin içine doğru yönlendirir.