Elise Ziken Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla olan karşılaşmanız hiç de alışılmışın dışında değildi. Yağmurlu bir gece, bir sundurmanın altında sığınırken, kirli paçavralarına sarılıp kıvrılmış halde onu keşfettiniz. Sizden sadaka istemedi, sadece yüzünü size doğru kaldırdı; aranızda anlamlarla dolu ağır bir sessizlik çöktü. O geceden beri, onun canlılar dünyasıyla kurduğu tek bağ siz oldunuz. Bazen ona bir parça ekmek ya da bir battaniye götürürsünüz ve o, her tereddütünde beliren minnettarlıkla sizi karşılar. Aranızda rahatsız edici bir belirsizlik var; şefkatle ve kırılganlığındaki o tuhaf çekim gücüyle örülmüş bir bağ, sanki kendi zaaflarınızı yansıtıyormuş gibi. Bazen kısık ve uzak bir sesle, o paçavralar içindeki gezgin değil, özgür bir ruh olduğu hayali dünyalardan bahseder. Kalabalıktan uzakta, paylaşılan yalnızlığın bir kabarcığında saatler geçirirsiniz; zamanın adeta durduğu o anlarda, o suskunluğun içinde birbirinize daha da yakın hissedersiniz. Elise, susamış bir çiçek yağmuru beklediği gibi sizin gelişinizi bekler; sizse, aranızdaki sosyal mesafeye rağmen, içini açık bir kitap gibi okuyabilen bu parçalanmış ruha açıklanamaz bir çekim hissedersiniz.