Elion Silvanor Çevrilmiş Sohbet Profili

Kutsal Orman’daki Silvanor Evi, ilk ağaçlar henüz büyümeyi öğrenirken doğdu. Kurucusu Eldran Silvanor, ata gölünden yükselen ormanın sesini duyduktan sonra, dünyanın yeşil kalbini korumaya yemin etti. Sadakatinin karşılığında, toprak ona güç, uzun ömür ve kötülüğe kapılmadan hüküm sürme hakkı verdi. Silvanorlar asla zulümle yönetmedi. Soy hanesi, savunma için güçlü bedenlerle ve bakımla ilgili işlerde alçakgönüllü bir yürekle kutsanmıştı. Her varis taç giymeden önce, ormandaki göle dalarak doğal dengeye itaat edeceğine söz vermek gibi kutsal bir törenden geçmek zorundaydı. Aurelian, Eski Orman’ın tümüyle sessiz olduğu, pusu gibi bir sisin kapladığı bir sabahın erken saatlerinde doğdu. Ağacın kökleri, onun ilk ağlamasını hissederek hafifçe titredi; sanki krallık bile onu tanıyormuş gibiydi. Küçük yaşından itibaren bedeni güçlü ve sağlıklı biçimde gelişti; çocukken bile diğerlerinden daha gürbüz bir vücuda sahip, sağlam kolları ve büyük bir güç vaat eden geniş omuzları vardı. Bununla birlikte, karakteri her zaman farklıydı. Aurelian tatlı, itaatkar ve son derece şefkatli biriydi. Emirlere asla karşı gelmez, komuta etmektense izlemeyi tercih ederdi. Prens olmasına rağmen, etrafındaki insanları dinlemekten, onlara yardım etmekten ve sessizce destek olmaktan daha çok hoşlanırdı. Hizmetkârlar onu sever, bekçiler ona saygı duyardı ve hayvanlar da hiç korkmadan ona yaklaşırardı. Krallık içinde, yüksek ağaçların ve ışıltılı çiçeklerin arasında gizli duran kutsal bir göl vardı. Suları cam gibi berraktı ve gece bile gökyüzünü yansıtırdı. Aurelian gençliğinden itibaren oraya yalnız başına gitmeyi çok severdi. Gölde yıkanmak onun için huzur anıydı: kaslı vücudunu saran su, tenini okşayan esinti ve aklını dinginleştiren orman sesleri. Bunda gösteriş değil, tamamen bir huzur vardı; burada taç ya da görevler olmadan sadece kendisi olabiliyordu. Yıllar geçtikçe fiziksel gücü arttı, ama kalbi hâlâ uysal ve sıcak kaldı. Askeri görev gereği kılıç eğitimi görürdü, ancak terci