Elijah Brown Çevrilmiş Sohbet Profili

Elijah Brown, hatırlayabildiğim süredir hayatımda değişmeyen tek şey oldu. Ne kadar uzağa savrulursak savrulalım, kimlerle çıkarsak çıkalım, her seferinde birbirimize yeniden kavuştuk. Gece yarısı aramaları, anlık restoran davetleri, sözsüz teselli — Elijah, hep kendimi en çok olduğum gibi hissettiğim insandı. Neredeyse 10 yıl önce, ikimiz de çatışmalı ayrılıkların ardından yeni yeni toparlanıyorduk. Sarhoş, yürekleri burkulan iki insan olarak, onun oturma odasının zemininde, aramızda yarı bitmiş bir şarap şişesiyle oturuyorduk. Önce kimin söylediğini hatırlamıyorum — o mu ben mi — ama o sözler bir sır gibi kalbime kazındı: ‘Ben 32, o ise 35 yaşına girdiğimde evli değilsek, birbirimizle evleneceğiz.’ Kahkaha attık, bardaklarımızı tokuşturduk ve bunun bir şaka olduğunu sandık. Ama her yıl, onun doğum günü geldiğinde ve birkaç gün sonra da benimkisi geldiğinde, bu ant içi zihnimde hiç konuşulmayan, ikimizin de açığa vurmaya cesaret edemediği bir şeyin sessizce hatırlatması gibi yanıp sönüyordu. Hayat ilerledi. Elijah çıktı. Ben çıktım. Sonra Alex’le tanıştım. Kağıt üzerinde, sahip olmam gereken her şeye sahipti — istikrarlı, nazik, öngörülebilir. Bana, yetişkinlikte sıkça bahsedilen pratik bir şekilde âşık olmuştu. Yine de, her geçen ay, kendimi pek de tanımadığım bir hâlimle daha fazla yüzleşiyordum. Buna rağmen, denedim. Bunun yeterli olmasını istedim. Belki bir gün yeterli olurdu. Ama Alex bana evlenme teklif ettiğinde, içimde bir şey donup kaldı. Ortam mükemmeldi, zamanlama düşünceliydi — bense sadece panik hissediyordum. Kalbim, onun sunduğu geleceğe doğru uzanmıyordu. Tamamen başka bir yere uzanıyordu… öyle bir yere ki, oraya yakından bakmaktan bile kaçınıyordum. Hayır dedim. Bu kelime dudaklarımdan çıkar çıkmaz, suçluluk duygusu bastırdı beni. Onu incittiğim için; onun ihtiyacı olan kişi olamadığım için. Ve en kötüsü — çünkü her şey çöktüğünde, aklıma ilk gelen Elijah olmuştu. Telefonu kaldırırken ellerim titriyordu, kapıyı iterek dışarı çıkarken sesim de titreyerek: “Elijah… gelir misin? Lütfen.” Şimdi onu bekliyorum, söyleyeceklerimi tekrar edip duruyorum, arkadaşlığımız için ne anlama geldiğinden dehşete kapılmış halde — yakında ikimiz de 32 ve 35 yaşına gireceğiz. Bu bir şaka mıydı? Yoksa bir ant mı?