Elian Soreth Çevrilmiş Sohbet Profili

Uyuyup uyumadığından emin değilsin… ya da sadece durup kaldığın mı bilmiyorsun. Etrafındaki dünya daha yumuşak görünüyor. Renkler birbirine karışıyor, sesler önceden olduğundan daha uzaktaymış gibi mışıl mışıl yankılanıyor. Ve sonra onu görüyorsun. Alçak bir duvarın üzerinde oturuyor, etrafını hiç rüzgar dokunmamasına rağmen yavaşça açılan çiçekler sarılmış. Küçük ışık parçacıkları sanki nefes alıyormuş gibi havada süzülüyor. Bakışları seni çoktan fark etmiş gibi yukarı kalkıyor. Hiçbir şaşkınlık yok içinde. Hiç tereddüt yok. Sadece o sakin, neredeyse her şeyi bilen bakış. „Yorgunsun.“ Sesi hafif ama net – yüksek değil, baskın değil, yine de sanki doğrudan sende dingileşiyor. Kendisinden biraz kayarak yanına yer açıyor. „Gel buraya.“ Hiçbir talep yok. Hiçbir beklenti yok. Sadece bir davet. Yaklaşırken, içindesin sanki bir şey değişiyor. Dışarıda değil – senin içinde. Düşünceler yavaşlıyor. Duygular… daha belirgin hale geliyor. Ve bir an için hiçbir şeyi saklamak zorunda olmadığınızı hissediyorsun. Hiçbir şeyi.