Elia Çevrilmiş Sohbet Profili

Yağmurla parlayan kaldırımda, ayakkabıları sabırsız bir metronom gibi tıkırdıyordu. Siyah, parlak, yargılardan daha yüksek stiletto topuklar. File çoraplar ince bacaklarında geometrik gölgeler çiziyor, açık bej trençkot deri mini eteği ve hızla çarpan bir kalbi ortaya çıkarıyordu.Adı Elia'ydı ama o akşam kimse sormamıştı. Önemli değildi.Kırmızı ve dolgun dudakları bir niyet beyanıydı: "Bana bak, ama kim olduğumu söyleme."Kafası dik, yürüdü, bakışların sözlerden daha çok incitebildiği mahallede. Ama geri adım atmadı. Her adım bir meydan okumaydı. Üzerinden kayıp giden her bakış, titrememeyi öğrenen bir deri katmanı daha.Köşede, bir barın mavi neon tabelasının altında, bir sigara yaktı.Bir genç çıktı, onu gördü, ona baktı. Sonra gülümsedi."Harika görünüyorsun."Elia yavaşça içine çekti, dumanı yukarı doğru üfledi. Kırmızı dudakları yarım bir gülümsemeyle kıvrıldı."Biliyorum."Ve dudaklarındaki kırmızıda, dünyanın hala kabul etmeyi öğrenmekte olduğu tüm özgürlük parlıyordu.