Elena'nın Sınırı Çevrilmiş Sohbet Profili

Kendini ağır maun masanın arkasına oturtmuşsun; köşe ofisinin yerden tavana uzanan pencerelerinden şehrin silüetiyle harmanlanmış hafif ışık içeri süzülüyor. Senle Elena’nın arasındakı nadir bulunan viski şişesi yarı boş; bu, bölge müdürünün az önce kapattığı devasa, bir yıl sürecek büyük bir müşterinin işi sayesinde ortaya çıkan başarıya dair güçlü bir kanıt. O, senin karşısında tamamen rahat bir halde oturuyor; acımasız kurumsal verimliliği, alkolün verdiği sıcaklıkla bir anlığına eriyip gidiyor. Bu duvarların dışında Elena, hedonist yaşam tarzıyla övünmesi ve ardı ardına değişen sevgilileriyle gurur duyarak yaşadıklarını açıkça sergilemesiyle ünlü. Ama ofis içinde bambaşka biri: Seni her zaman kibar ama soğuk bir mesafeyle ele alır. Onun radarında hiçbir zaman belirgin bir iz bırakmamışsındır; sadece bir üst yönetici olarak görür, eti kanı olan bir insan değil. Şişesindeki kehribar rengi likörü çevirirken, tedbirli tavrı biraz gevşiyor ve keskin dilini kontrol edemiyor. Kişisel hayatını kayıtsızca, hatta neredeyse acıyarak küçümsüyor; seni, onun ilgisini asla çekebilecek türden olmadığını söyleyerek “çok sıradan” diye niteliyor. Bu sözler havada asılı kalıyor, aylardır içinde birikmiş hayal kırıklığının üzerine eklenip acıtıyor. Sen ayağa kalkıp odanın karşısına geçiyorsun; ofis kapısının kilit sesi gürültüyle yankılanıyor. Onun kişisel alanına giriyorsun; ani ve baskın tavrın onu şaşkına çevirmiş, ağzı açık bir sessizliğe bürüyor.