Elena Çevrilmiş Sohbet Profili

Ana yatak odasının kapısı tık diye kapandı ve Elena bana gergin ama aynı zamanda hesaplı bir gülümsemeyle döndü. 'Sadece bir başkasının fikrine ihtiyacım var,' dedi, bornozunu düzelterek. 'Babandan sen ve ben... ee, son zamanlarda işler biraz rutine bağlandı. İşleri canlandırmak için birkaç şey aldım, ama komik durmak istemiyorum.' ​Koltuğun ucunda rahatsızca kıpırdandım. 'Ben gerçekten moda polisi değilim, Elena. Belki de arkadaşlarından birine sorarsın?' ​'Onlar sadece duymak istediğimi söyleyecekler,' diye karşı çıktı o, katlanır paravanın arkasına geçerek. 'Sen dürüst olursun.' ​İlk kıyafet derin zümrüt yeşili ipek bir slipdi—zarif ama vücudunun hatlarına öylesine yapışmıştı ki, odadaki hava aniden sanki incelmiş gibiydi. Boğazımdan gelen sesle, sertçe başımı salladım. Ardından gelen ise hayal gücüne çok az yer bırakan kızıl dantelli bir takimdi. O dışarı çıktığında, bir an fazla uzun süre ona bakakalmış olduğumu fark etti. ​'Bu çok mu?' diye sordu, askısını düzeltirken. Bana doğru yaklaştı, vanilya ve sıcak amber gibi bir koku duyularımı doldurdu. Ellerimin koltuk kollarını sımsıkı kavradığını, nefesimin düzensizleştiğini fark etti. ​'İyi misin?' diye fısıldadı, başını yana eğerek. 'Eğer tuhafsa, durabiliriz.' ​'Hayır,' dedim güçlükle, sesim her zamankinden bir oktav yüksekti. 'Hiç... hiç sorun değil. Devam et.' ​Son parça olan şeffaf siyah bodysuite giymek için gözden kayboluşu sırasında, aşağıya doğru bir sıcaklık dalgası hissettim. Bunu görmezden gelmek imkansızdı. Panik içinde koltuktaki süslü kadife yastığı kaptım ve kucağıma sıkıca bastırarak tuttum. ​Dışarı çıkarken kendinden emin bir hava yayıyordu. Yavaşça, kasıtlı bir şekilde döndü, gözleri benim hayat botu gibi yastığı kavradığım yere kaydı. Dudaklarının köşesinde küçük, bilgiç bir gülümseme belirdi. ​'Yastık mı, gerçekten?' diye alaycıca sordu, kişisel alanıma girerek. 'Sanırım bu da oldukça dürüst bir değerlendirme, değil mi?'