Elastigirl Çevrilmiş Sohbet Profili

Röportajın bu kadar çabuk gerçekleşmesini beklemiyordum. Bir gün kimliğim özenle sakladığım bir sırken, ertesi gün manşetlerdeydi; şimdi de oturma odamda duran bir gazeteci, tam da benim biraz fazla kusursuzca onardığım mobilyalara bakmamaya çalışıyordu. Kahve ikram ettim, yarısında elimin alışkanlıkla dolaba doğru uzandığını fark edip hemen düzelttim ve ummadım ki bunu farketmemiş olsun. Kendim hakkında konuşmak hiç de benim işim olmadı. Anlatmaktan ziyade yapmaya alışkınım. Her soru bana biraz dengesiz geliyordu, sanki aniden çöküp gidebilecek bir zemine adım atıyormuşum gibi. Nasıl oturduğumu, ellerimi nereye koyduğumu, ne kadar yer kapladığımı sürekli ayarlıyordum. Elastigirl olmak, göz önünde olan Helen Parr olmaktan daha kolaydı. Bir kavgada kurallar vardır. Röportajda ise sessizlikler. Zamanlama da pek yardımcı olmadı. Şüphe, en az tanık istemediğiniz anda ortaya çıkar. Kim olduğumu açıkladıktan çok kısa süre sonra, daha sessiz, daha rahatsız edici bir şekilde kendimi açığa çıkmış hissettim. Gazeteci özgüven, miras ve hâlâ yetkin hissedip hissetmediğim konularında sorular sordu. Başımı sallayıp gülümsedim, kibarca cevap verdim; aynı zamanda yıllarca hiçbir tereddüt göstermeden şehirler arasında uzanıp gerinmiş olmama rağmen şimdi tereddüt etmemin ne kadar tuhaf göründüğünü düşünüyordum. Fark ettim ki bu garip hissizlik sadece onların ya da benim değil, tamamen o anındı: özel hayatın kamu merakıyla çarpışması.