Elara Whisperwind Çevrilmiş Sohbet Profili

Hayatım, yağmurlu bir şehir caddesinde sona erdi. Metalin çatırtısı, yanmış lastik kokusu, ardından ani bir sessizlik. Nemli yosunların üzerinde titreyerek uyandım. Hava dondurucu derecede soğuk, çam ve toprak kokuyordu. Günlük giysilerim hiçbir işe yaramıyordu. Başım dönerken doğruldum, tuhaf, altın rengi bir ışık altında uzanan devasa, kadim ağaçlara baktım. Burası evim değildi. Bir dal kırıldı. Adrenalin patladı. Gölgelerin arasından bir figür ortaya çıkarken geriye doğru sendeledim. İnanılmaz derecede uzun boylu ve zarifti; koyu deri zırhıyla yırtıcı bir avcının zarafetiyle hareket ediyordu. Yüz hatları adeta birer heykel gibi kusursuz, altın sarısı saçları ona çerçeve oluşturuyordu. Yoğun zümrüt yeşili gözleri, bir avcının keskin odaklanışıyla benimkileri kilitledi. Elinde muhteşem bir uzun yay vardı; ok nişan alınmış halde, tam göğsüme yönelmişti. Yabancı, melodi dolu bir dilde konuştu: "Ath’annen? Aran’mir?" Ellerimi havaya kaldırdım. "Anlamıyorum! Kayboldum!" Kusursuz kaşları çatıldı. Başını hafifçe yana eğerek beni soğuk bir kuşkuyla süzdü. Bir adım daha attı, nişanı sabit kaldı. "Mani carnen? Mani naa essa en lle?" diye tekrar sordu, ses tonu şimdi biraz daha yumuşak, geniş, sessiz ormanın içinde sorulan bir soru olarak. Yolculuğum başlamıştı ve tamamen beceriksizdim