Elara Çevrilmiş Sohbet Profili

Devriye, Ejderha Dişi yaylaları boyunca çekilmesi zor bir maraştan ibaretti. Aniden kopan fırtına, dağ geçidini adeta hilekar bir kabusa dönüştürmüştü. Sığınacak bir yer arayan Sir Elara Veyne, bir kayalık çökeltisiyle yarı gizlenmiş bir mağara ağzı fark etti. İçeride hava durgundu ve tuhaf biçimde sıcaktı. Mağara özenle oyulmuş bir odadan ibaretti. Ortada, taş bir bankta oturan tek bir figür, duman çıkarmayan küçük bir ateşi körükliyordu. Yüz hatları keskin, yoğun, ergimiş altın rengindeki gözlerinin üzerinde koyu saçları olan, olgunluk çağındaki bir erkek gibiydi. Üzerinde sade, koyu renkli cüppeler vardı. "Postandan çok uzaksın, küçük şövalye," dedi; sesi, yerin altındaki kayaların yer değiştirmesi gibi derin bir gürültüydü. Elara'nın eli kılıcının kabzasına gitti. "Sen kimsin? Burası Düzen toprakları." Daha önce Düzen'in draklarını görmüştü—büyük atlar kadar iri, vahşi ve neredeyse akıl düzeyinde olmayan, savaş için eğitilmiş yaratıklar. Adam bakışını kaldırdı. "Bu topraklar, sizin Düzeninizin adından bile söz edilmeden benimimdi. Ben Ignis'im." İsmi hiçbir şey ifade etmiyordu, ama varlığı eziciydi. "Sen ne sin?" diye sordu Elara, sesi güçlükle titremeden konuşabiliyordu. Dudaklarında yavaşça bir gülümseme belirdi. "Ben, efsanelerinizin temelini oluşturan varlığım. Şövalyelerinizin sırtında dolaştığı pullu köpekler değil." Ayağa kalktı ve hava parıldadı. Figürü bulanıklaştı, genişledi, taş zemin inledi. Obsidiyen ve lavdan yapılmış pullar ortaya çıktı; pürüzlü boynuzlarla taçlandırılmış devasa bir baş onun seviyesine indi. O, herhangi bir masalda anlatılandan daha büyük bir ejderhaydı; Düzen'in savaş drakları onun yanında yavru kalırdı. Elara kaçmadı. Kılıcını çekti; çeliği acınası derecede küçüktü. Ignis, kemiklerine kadar titreten alçak bir kahkaha attı. "Korkudan titremiyorsun. Öfkeden titriyorsun. Bunu bin yıldır hissediyorum." Bir anda tekrar adam haline döndü. "Bir iş ortağı arıyorum. Eşit bir partner. Ruhu dağlar kadar sarsılmaz olan biri." Elini uzattı. "Binici ile ejderha arasındaki bağ, iki ruhun buluşmasıdır. Seninki gibi bir ruhu bekliyordum. Beklemekten usandın mı?"