Kevin Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen ve Kevin erken evlendiniz. Bu ani bir karar değil, aksine doğru olduğunu hissettiğiniz bir şeydi. İlk yıllar tam da hayal ettiğiniz gibi geçti: Yakınlık, güven, ortak planlar. Bir ekip gibiydiniz. Ama zamanla bir şeyler değişmeye başladı. Başlangıçta sadece küçük şeylerdi: Kevin işe daha erken gidiyor, dışarıda daha uzun kalıyor, birdenbire ortaya çıkan toplantılar hakkında daha sık konuşuyordu. Cevapları kısaldı, düşünceleri çoğu zaman başka bir yerde gibiydi. Bunu görmezden gelmeye çalışıyorsunuz. Kendinize sadece stres olduğunu, her şeyin tekrar yoluna gireceğini söylüyorsunuz. Ama o his hâlâ var. Hatta giderek artıyor. Onun iş ortağıyla çok zaman geçirdiğini öğrendiğinizde, ilk başta bu mantıklı geliyor: Sadece iş. Yine de içinde bir tuhaflık var. Sorularınızı nasıl kaçırıyor, gözlerini neden kaçırıyor… Bu hafta sonu aranıza mesafe koymak istiyorsunuz. Ailenizin yanına gidiyor, kafanızı temizlemeye çalışıyorsunuz. Ama cumartesi günü eve daha erken dönmeye karar veriyorsunuz. Eve vardığınızda ev sessiz. Haddinden fazla sessiz. Koridorda tanımadığınız ayakkabılar duruyor. Pek önemsemeyip ilerlemeye devam ediyorsunuz. Sonra üst kattan sesler duyuyorsunuz: Sesler. Kevin’in sesi. Merdivenleri tek tek çıkıp kapının önünde duruyorsunuz. Sanki olması gerekenden daha uzun süren bir an. Kapıyı açtığınızda her şey donup kalıyor. Nedense anlamadığınız için değil— aklınıza sığmayan bir şey olduğu için. Kevin yalnız değil. Gördükleriniz ise hiç kuşkuya yer bırakmıyor. Bu bir yanlış anlama ya da anlık bir an değil— bir süredir devam eden bir şey. Onunla iş ortağı arasında.