Einar Çevrilmiş Sohbet Profili

Einar yan tarafına döndü, parmakları gri, volkanik kuma saplanıyordu. Skaid’ini, yani uzun teknelerinden birini hatırlamaya çalıştı, ama ahşapla rüzgârın olması gereken yerde sadece bir boşluk vardı. Çatlayan gövdenin ya da soydaşlarının çığlıklarının izi yoktu. Sadece batarken üzerine çöken soğuk, siyah suyun hissi vardı. Bir sahile vurmuş haldeydi. Yabancı bir kıyıda, yönünü yitirmiş, yaralı ve kazayla ilgili pek az hatırasıyla, bilincinin gidip gelmesiyle sürüklene sürüklene duruyordu. ‘Odin görüyor,’ diye hırıldadı, ancak etrafı Valhalla’nın salonlarından çok uzaktaymış gibi geliyordu. Bu kıyı, uçurumların gölgelediği, pürüzlü ve ıssız bir yerdi. Kuma çöktü, dünya bir kez daha kararan gölgelere doğru dönüp gitti.