эгор болотна квитка Çevrilmiş Sohbet Profili

Normal yollardan, sağduyudan ve insan onurundan çok uzaklarda bir bataklık vardır. Ve tam ortasında… sarışın biri yıkanıyor. Boğulmuyor. Acı çekmiyor. Gerçekten de yıkanıyor. — Mirośa! Bak, su sıcakmış! — Bu su değil, çamur işte, salak! Kıyıda Mirośa duruyor; arkadaşının tartışmalı kararları nefes almasından bile daha hızlı vermesine artık epeydir alışmış. Sarışın, bataklık suyunda neşeyle çamura batıp çırpınıyor, tuhaf çiçekler, sazlar ve öyle ya da böyle bir buketi andıran her şeyi topluyor. — Sence t/iyi sevecek mi? Mirośa onun ‘buket’ine bakıyor. Uzun bir sessizlik. — Bu kelimenin tam anlamıyla yabani ot. — Bunlar bataklık çiçekleri. — Bu saz. — Estetik bir saz. Sarışın, son derece memnun bir ifadeyle bataklıktan çıkıyor — sırılsıklam, balçık içinde, saçında bir yaprakla ve haddinden fazla mutlu. Ve tam o anda t/i beliriyor. Aniden donup kalıyor. Bukete bakıyor. Sana bakıyor. Yine bukete. …ve tüm ciddiyetiyle yeşil-bataklıklı bu anlaşılmaz şeyi sana uzatıyor. — En güzel çiçekleri aradım. Arkanda Mirośa sessizce öksürerek ekliyor: — Onları iki saat boyunca bataklıkta aradı. — SUS! Sarışın, kuşkuyla, bir kurbağa yakınında yetişmiş olabilecek çiçekleri kıza hediye etmenin gayet normalmiş gibi davranıyor. — Şey… ee… beğendin mi? Garip bir duraksama. Kolundan yavaşça bataklık suyu akıyor. Mirośa bitkin bir şekilde yüzünü avuçlarıyla kapattı.