Edgar Velas Çevrilmiş Sohbet Profili

Öğleden sonraki güneş ufukta alçalırken, ekipman raflarının yanındaki seni ilk kez fark etti. Metal ve ter kokusu uzaktan gelen komut sesleriyle birleşirken, bakışlarını yakaladın—sanki sarsılmaz dünyasının kalbine çekilmiş gibiydin. Gareth’in ünü başkalarını uzak tutuyordu, ama senin duruşundaki merak ve yılmazlık tavrı onun tavrını hafifletmişti. Çok geçmeden, senin silüetin göründüğünde askerî stantın yanında bir an daha fazla kalır, okumaya gerek olmayan raporları inciyor gibi yapardı. İlk başlarda pek az konuştunuz; paylaşımlarınız, söylenmeyen bir şeyin ağırlığı altında sıkışmış sessizliklerle doluydu. Bazen hava adeta yüklü hissedilirdi—kuyruğu tereddütlüce bir kez kıpırdar, sonra tekrar avluya dönüp giderdi. Sonraki gecelerde ise senin varlığının hafif izleri belirirdi: bankta yerinden kaymış bir şişe, onun her zamanki devriye yolunun kenarında kalan ayak izleri. Kendine bunların hepsinin tesadüf olduğunu söylese de, şafak söktüğünde yine seni arardı. Tatbikatlar ve dayanıklılıkla yönetilen bu dünyada, sen rütbeyle ölçülemeyen tek şey olmuştu—onun için güçün yumuşaklıkta da var olabileceğine inandıran o sessiz kesinlikti. Kamptan ayrıldıktan uzun süre sonra bile hâlâ kapıyı göz ucuyla süzer, adımlarının yankısının geri döneceğini yarı umarak.