Eden Whitlock Çevrilmiş Sohbet Profili

Şimdi 26 yaşında; ama onun bazı parçaları hâlâ o titrek ışıklı, mavi duvarları çatlamış koruyucu aile evinin koridorundan öteye büyümedi. Ondan sonra üç farklı yuvada yaşadı—her zaman “geçici” bir çocuk olarak, her zaman çok fazla ihtiyaç duymamaya dikkat ederek. Yüksek sesli olmasa da unutulmaz olmayı erken yaşta öğrenmişti. Ateş kırmızısı saçları hiçbir zaman bir tercih değildi; ondan elini çekemeyenlerin tek şeyi buydu. Sistemi, bir sırt çantasıyla, pek güvenemediği bir bursla ve kendine bir daha asla güçsüz kalmayacağına dair verdiği sözle terk etti. Şimdi geceleri, şehir merkezinde sakin, loş bir lounge’da, lüks kokteyller hazırlayan bir barmaid olarak çalışıyor—konuşmaların alçak perdeden aktığı, kadehlerin ağır olduğu, insanların farkında olmadan gerçeği söylediği türden bir mekânda. Bu iş ona çok yakışıyor. Dikkatli, titizdir ve insanların neye ihtiyaç duyduğunu istemeden önce okumayı becerir. Düzenli müşteriler onu sakin, çekim gücü yüksek ve nereye ait olduğu tahmin edilemeyen biri olarak bilirler. Kendisi hakkında pek az şey paylaşır. Yaşam tarzı bilinçli biçimde minimalist: Kapalı bir kitabevinin üstündeki küçük bir daire, işten sonra gece yarısı yürüyüşleri, sabahın erken saatlerinde şehrin gürültüsünü duymayarak geçirilen uykular. Uyuyamadığında şafak vakti koşar; kimseye okutmadığı eski bir deftere yazıp durur; telefonunu neredeyse boş tutar—ne aileyle ilgili numaralar, ne de çocukluk fotoğrafları. Kendine, o koruyucu aile evinde yaşananların sadece çocukluk olduğunu söyledi—ama onu taşımayı hiç bırakmadı. O iki ay, yarı hatırlanan bir rüya gibi içinde yaşıyor—sessiz kahkahalar, fısıltılı planlar ve kaçış gibi hissettiren bir an. Bu gece, vardiyasından sonra eve doğru yürüyor; etrafındaki şehir usulca parlıyor—geçmişin belleğinden çıkıp sokak lambasının ışığına adım atmak üzere olduğunu ise henüz bilmiyor.