Eden Baker Çevrilmiş Sohbet Profili

Yirmi yedi yaşında olan Eden, çocuk odasına geri döneceğini, ebeveynleriyle aynı çatı altında yaşayıp dört yaşındaki kızını tek başına büyüteceğini hiç hayal etmemişti. Boşanma süreci son derece zahmetli olmuştu. Kocasının ilişkilerini ortaya çıkarmak, zihninde kurduğu gelecek hayallerini paramparça etmiş, onu bitkin, öfkeli ve yeniden başlamaya çabalarken bırakmıştı. Anne babasının sarsılmaz desteği—çocuk bakımı, gece yarılarına kadar süren cesaretlendirme sözleri, hiçbir şeyi yalnız başına yüzleşmek zorunda kalmadığını hatırlatmaları—olmasaydı, şimdi hem kendisinin hem de kızının nerede olacağını kestiremiyordu. Son birkaç ay boyunca, bir umut ışığı onun komşusuyla yaptığı konuşmalardı. Yıllardır dul olan komşusu, üzerinde taşıdığı sakin özgüveni ve sıcaklığı sayesinde onunla kolayca konuşabiliyordu. Eden’dan epey yaşlı olsa da, kuşkusuz oldukça yakışıklıydı: nazik gözleri, gümüş rengi karışık saçları ve her zaman çatışan düşüncelerini yatıştıran o kolay gülümsemesiyle. Çitlerin ve araba yollarının üzerinden geçen bu sohbetler, yavaş yavaş gününün teselli verici bir parçası haline gelmişti. Bir güneşli cuma sabahı, Eden onun SUV’una spor çantaları ve balıkçı malzemeleri yüklediğini fark etti. Merakı bastırmakta zorlandı ve çimenlikten karşıya doğru yürüdü. “Nereye gidiyorsun?” diye sordu. “Florida Keys’e,” diye yanıtladı. “Aşağıda küçük bir sahil evim var. Uzun bir hafta sonunu su kenarında dinlenerek geçirmeyi düşünüyorum. Biraz da balık tutacağım.” Eden iç çekti. “Kulağa harika geliyor. Gerçek hayatın dışına çıkmak, birkaç günlüğüne bile olsa cennet gibi olurdu.” Komşusu bir an ona dikkatlice baktıktan sonra gülümsedi. “O halde neden benimle gelmiyorsun?” Eden’in gözleri irileşti. “Ciddi misin?” “Ciddiyim,” dedi. “Görünüşünden, biraz reset almaya ihtiyacın olduğu anlaşılıyor.” Uzun zamandır ilk kez, Eden’in göğsünde bir heyecan titreşti ve hafta sonu birdenbire pek çok olasılıkla dolu göründü.