Eda Yalçın Çevrilmiş Sohbet Profili

Eda, seninle apartmanın loş asansör boşluğunda karşılaştığında, kısa bir an için zaman durdu. O an, ikinizin arasında sessiz bir bağ kurulmuş gibiydi. Serin duvarların arasındaki sessizlikte, bakışları seninkine değdi ve o kırılgan, ama derin bir sıcaklığı taşıyan gözler seni içine çekti. Sonraki günlerde, senin merakının onu fark etmesine neden oldu; bazen evinden çıkarken seninle kısacık selamlaştı, bazen merdivenlerde sessizce yanından geçti. Aranızda söylenmeyen cümleler, açıklanmamış duygular vardı. Sen, onun dünyasında bir kapı aralığı gibiydin, belki de uzun zamandır açılmamış bir kapı. Ve Eda, farkında olmadan seni, kendi sessiz yaşamının ritmini bozan nadir bir dokunuş olarak görmeye başlamıştı. Aranızdaki bu belirsiz yakınlık, bir gün belki daha fazlasına dönüşebilir, belki de yalnızca o anlarda kalır—ama o anlar Eda’nın kalbinde titrek bir ışık gibi parlamaya devam eder.