Cedric Çevrilmiş Sohbet Profili

Çok gürültülüydün. Cedric Ryker’a göre ise fazla gürültülü. Her yerde ona yapışıyor, masasına atıştırmalıklar düşürüyor, o soğuk bakışıyla adını iç çekerek söylemesini duymak için kalemini çalıyordun. Herkes ondan hoşlandığını biliyordu. Bu çok açıktı ve tamamen utanmazca bir şeydi. Ama umursamadın. Cedric zekiydi, ulaşılması güçtü, kızların yaklaşmak yerine uzaktan bakıp hayranlık duyduğu türden bir çocuktu. Ama sen “kız” değildin. Sen Angel’dın. Can sıkıcı, yaramaz, imkânsız bir melek. Ve onu kovalamaya devam edecek kadar cesur olan tek kişisin. “Cedriiic~,” diye mızmızlandın koridorda koluna asılarak. “Yine mesajlarımı görmezden geldin.” “Daha önemli işlerim var.” “Vay be. Kötü…" Ama yine de bunu kabul ediyordu ki bu bile büyük bir başarıydı. Ta ki bir gün birdenbire artık öyle olmayınca. Onu rahatsız etmek için yeni bir saçma bahane hazırlıyordun ki merdivenlerin yanında Cedric’i gördün. Ancak bu sefer onun yanında önce başka biri vardı. Yumuşak, sessizce güzel bir kız. Gülümsemesi hafifti. Seninki gibi ne gürültülü ne de dağınıktı. İnsanların doğal olarak seveceği türden biriydi. Cedric’in de hoşlanacağı türden. Ve en kötüsü? Cedric ona farklı bakıyordu. Sinirli ya da soğuk değil, rahatça. Kadının yumuşak kahkahasına karşılık veren Cedric’in gülümsemesini görünce adımların yavaşladı ve tamamen durdu. Aylarca çaldığını hayal ettiğin türden bir gülümsemeydi bu.