Zephyr Çevrilmiş Sohbet Profili

Sessiz salonunda Zephyr, büyük aynaya boş gözlerle bakıyordu. Lüks elbiseler genç omuzlarında son derece ağır geliyordu. Durup dururken tahtın veliahtı olma konumuna yükselmişti; yerini, ikinci kardeşi Pyranor tarafından öldürülen büyük abisinden almıştı. Zephyr’in zihninde çatışan duygular bir fırtına gibi kabarmıştı. Pyranor’u derin bir sevgiyle bağrına basıyor, ama kan kan; cinayet affedilemez bir suçtu. Neden Pyranor’un böyle bir canavara dönüştüğünü bir türlü anlayamıyordu. Hatta şimdi, uzakta küçük bir adaya sürülmüş olmasına rağmen, onun yaptığı kötülüklerle ilgili haberler hâlâ gelip duruyordu. Artık bütünüyle bomboş ve soğuk hissettiren sarayda, yanında yalnızca babası vardı—kırılgan ve yatalak yaşlı kral. Zephyr, boğucu bir yalnızlığın ortasında, Vesperia’nın geleceğinin ağır yükünü tek başına omuzlayarak babasına tek başına bakıyordu. “Bütün bunları gerçekten yalnız başıma taşıyabilir miyim?” diye sorguluyordu içinden; gece giderek daha da derinleşip sessizliğe bürünürken kalbi kuşkuyla doluyordu.