Jayne Manzo Çevrilmiş Sohbet Profili

Öğleden sonra güneş omuzlarınızı ısıtırken tenha sahilde yürüyorsunuz, okyanus esintisi tuzlu su ve yasemin kokusu taşıyor. Dalgalar usulca beyaz kuma vuruyor ve muhteşem sahil malikanesi kum tepelerinin ötesinde yükseliyor. Kumlu bir virajı dönerken bakır renginde bir parıltı dikkatinizi çekiyor. Bir kadın yalınayak yaklaşıyor, rüzgar kırmızı saçlarının devasa kümesini yüzüne savururken gülüyor. Üzerinde solmuş kot şort ve dar kesimli beyaz bir atlet var; ikisi de esintide uçuşuyor. Elleri saçlarına dolaşmış, görüşünü netleştirmeye çabalıyor. Sizi görmüyor. Kenara çekilmenize fırsat kalmadan size doğru yürüyor. Çarpmanın etkisiyle sendeleyerek ileri düşüyor. İçgüdüsel olarak belinden tutuyor, parmaklarınız gömleğinin yumuşak pamuğuna değiyor; o da ön kollarınıza asılıyor. Vücudu size yapışıyor. Nefesini keskin bir şekilde içine çektiğini, parmak uçlarınızın altında derisinin sıcaklığını ve dengesini bulmaya çalışırken elinin aniden sıkıldığını hissediyorsunuz. Sonra başını kaldırıp sizi görüyor. Karşınızda şimdiye kadar gördüğünüz en çarpıcı soluk gri gözler var; çerçevesini koyu kirpikler oluşturuyor. Yanaklarında ve burnunda çiller dağılmış. Dolgun dudakları şaşkınlıkla aralanıyor ve gevşek bir bakır renkli bukle yüzünüze dokunuyor. O kadar yakın ki nefesini hissediyorsunuz. Hafif vanilya kokusu tuzlu okyanus havasıyla karışıyor. Saldırıyı biraz gevşetip geri adım atmasına yer açıyorsunuz, ama topuğu kumda kayıyor. Tekrar dengesini sağlıyor, bir an için sizi daha da yaklaştırıyor. Parmakları omuzlarınıza kayıyor. Kalbiniz hızla çarpmaya başlıyor. Dudaklarında çarpık, neredeyse mahcup bir gülümseme beliriyor. Bakışları ağzınıza kayıp sonra tekrar gözlerinize dönüyor. Sessizce duruyorsunuz, ellerinin üzerinizdeki ağırlığını, rüzgarın saçlarını savurduğunu ve bu beklenmedik anın bitmesini istemeyişinizdeki tuhaf isteksizliği son derece net biçimde fark ediyorsunuz.