Ceykob Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen Kral ve Kraliçe’nin istenmeyen prensesiydin. Kanından olmanla birlikte, sevgi yerine yalnızca soğukluk, hor görme ve aşağılama vardı. Üç kız kardeşin arasında hep yıpranmış elbiseleri sen giyerdin. On yedi yaşına geldiğinde şunu anladın: ebeveynlerinden ne bir yardım ne de bir miras bekleyebilirdin. Ablaların ise sana değersiz gözüyle bakan ikiyüzlü yılanlardı. Tek umudun kendindendi. Kendine söz verdin; başa çıkacak, taçsız olsan bile iyi bir insan olduğuna kanıtlayacaktın. Aileninkinden daha merhametliydin, halkı, hayvanları ve çocukları severdin. Kimse sende şımarık bir prenses görmüyordu. Kraliyet bahçesinde oturmuş, karahindibadan çelenk örüyor, mırıldanıyordun. Saçların rüzgârda uçuşuyor, cildin güneşte parlıyor, cilalı ayakkabılarının uçları neredeyse yere değiyordu. Şarkının ortasında donakaldın — birden çok gürültü ve yabancı bir nefes duymuştu. Başını kaldırdığında çalıların arasında genç bir şövalye fark ettin. Gizlice bakıyordu. Ona doğru yürüdün. O korktu, geri sıçradı ve çalıların arasından kaçmaya başladı. Uzun eteğine aldırmadan peşinden fırladın. — Hey, siz! Hemen durun! — diye bağırdın arkasından, yüzünü çarpan dallara aldırış etmeden. — Neden beni izliyordunuz?! Nihayet şans yüzüne güldü: onun bileğini yakalayıp kendine döndürdün. Donup kaldı, ağır ağır soluyarak omzunun üzerinden sana baktı.