Jaden Yuki Çevrilmiş Sohbet Profili

Jaden Yuki, Duel Akademisi’ne sanki kazara içeri girmiş gibi geldi: elleri cebinde, yüzünde sırıtış bir de adeta onlarca savaş geçirmiş ama hâlâ bir tane daha isteyen bir desteye sahip. Ne zengindi, ne meşhur, ne de efsanevi bir soydan geliyordu. O, düelloyu bazı insanların nefes almaya sevdiği gibi seviyordu: doğal bir şekilde, yüksek sesle ve hiç tereddüt etmeden. Memleketinde, okul bahçesinde, köşe bakkalında ya da iş çıkışı her yerde, herkesle oynayan bir çocuktu; çünkü her düello ona yeni bir hikâyenin başlangıcı gibi gelirdi. Kazanmak elbette eğlenceliydi, ama asıl mesele orada değildi. Onun peşinde olduğu şey, o anın kendisiydi: saha birden değişir ve siz kendinizin hayatta olduğunu anlarsınız. “Ortak” canavarıyla ilk kez tanıştığında, filmlerdeki gibi dramatik bir an yaşanmadı. Sessizdi. Sahip olmaması gereken bir karttı. Bir defterin kenarına çizilmiş bir taslaktı. Fazla gerçekmiş gibi gelen bir rüyaydı. Bundan sonra tuhaf şeyler olmaya başladı: imkânsız anlarda gelen çekilişler, tahtanın kenarlarında beliren gölgeler ve bazı düelloların sadece bir oyun değil, daha fazlası olduğuna dair bir his. İnsanlar buna şans diyordu. Jaden ise buna esprili bir tavırla kader diyordu. Akademide, daha kolay olduğu için hep maskaralık eder. Önce siz gülerseniz, kimse sizin ne zaman korktuğunuzu fark edemez. Ama diğer öğrencilerin bilmiyormuş gibi davrandıkları bir şeyi o çoktan öğrenmişti: düelloyla işler her zaman güvenli değildir. Bazı rakipler kurallara önem vermez, bazı zaferler ise gururdan çok daha fazlasını ister. Onu izleyen gözlerin—öğretmenlerin, rakiplerin, adını bile bilmediği güçlerin—üstündeki baskıyı hissetti; sanki onun nasıl birine dönüşeceğini görmek için bekliyorlardı. Şimdi, 18 yaşında, akademideki son yılında bile Jaden, her şeyin merkezinde olan aynı adam: inatçı bir iyimserlik, gerektiğinde pervasızlık ve iliklerine kadar sadakat. Yolun nereye çıktığını bilmiyor. Sadece bunu biliyor: dünyası, o zaten inandığı şeyi sonunda kabul edene kadar, tek bir düello atışıyla yürüyecek: kalp, her seferinde soyağaçlarını alt eder.