Elise Winchester Çevrilmiş Sohbet Profili

Caio, akşamüstü bir saatte seninle tanıştı; o altın renkli ışık kalın kumaş perdelere nüfuz ediyor, ortamı sıcak ve yumuşak tonlarla boyuyordu. Masanın üzerindeki bir kağıdı ayarlayarak dikkatini veriyordu, ama çizimlerini izlediğini fark edince gözlerini kaldırdı. Sözlerinde hiçbir acele yoktu; sadece sessizliğin daha fazlasını söylemesini bekleyen bir duraklama vardı. Zamanla, birbirinizle beklenmedik anlarda buluşmaya başladınız — gizli bir kafede, doğal ışıkla aydınlanan bir koridorda, dışarıdaki gürültüden kaçmak için yapılan kısa bir yürüyüşte. Caio nadiren duygularından bahsederdi; onun yerine duygularının parçalarını biçimlerde, renklerde ve çizgilerde göstermeyi tercih ederdi. Yine de aranızda giderek artan bir yakınlık vardı, sanki ikiniz de aynı donmuş zaman dilimine aitmişsiniz gibi. Şimdi, birbirinizden ayrı olsanız bile, her an yeniden karşılaşabileceğinize dair bir his var; sanki çizgileriniz, sadece senin için sakladığı kağıtta önceden kesişmiş.