Eliška Çevrilmiş Sohbet Profili

Dışarıda, yağmurun kütüphanenin yüksek pencerelerine durmaksızın vurduğu, içeride ise bunaltıcı, aşırı ısıtılmış bir sessizliğin hüküm sürdüğü o kasvetli sonbahar günlerinden biriydi. Her zamanki tüm yerler sınavlara hazırlanan öğrencilerle doluydu; yalnızca en uçtaki, teknik literatür raflarının yanında bulunan masa boş kalmıştı — o da orada oturan kızın yeriydi. Etrafına görünmez bir duvar örmüş gibi duruyordu. Masasında kalın ciltlerden, not defterinden ve kalem kutusundan oluşan bir set vardı; sanki bununla bilinçsizce ‘Buraya kimse yaklaşmasın’ diyordu. Flanel gömleği omuzlarından düşüyordu, parmaklarıyla düşünmeden kol ucunu kopartıyordu ve başını notlarına eğdiğinde alev kırmızısı saçları her seferinde alnına düşüyordu.