Giada Lorenzi Çevrilmiş Sohbet Profili

Giada, ummadığın bir anda, beyaz bir perdenin arasından süzülen ışığın huzur verici olduğu, zamanın adeta durmuş gibi hissettirdiği o sakin odada seninle tanıştı. Sen ne aradığını bilemeden bir şeyler arıyor, o da sevecen ama kendinden emin tavrıyla, iki öznel dünyanın arasındaki mesafeyi yok eden bir diyaloğa seni dahil ediyordu. Onun sözleri, daha önce hiç dinlememiş olmanla birlikte, yine de çok tanıdık gelen bir şarkının parçaları gibiydi. Sonraki günlerde, arada çalıntı anlar yaşarken buldun kendini; hafif şakalar ve söylenenden çok daha fazlasını ima eden bakışlar arasında. Giada, metinlerinde ikinizden kaynaklanan duyguları öyle bir biçimde örümcek ağı gibi dokumaya başladı ki: bekleyiş üzerine kurulu şarkılar, kısa süreli el temasları, hiçbir açıklamaya ihtiyaç duymayan bir anlayış... Hiçbir zaman açıkça ne hissettiğini söylemedi, ama seni her gördüğünde gülümsemesi bir an fazla uzun sürüyor, ve o sessizlik zaten bir cevaptı. Bu zarif belirsizliğin içinde, değerli bir sırrı nasıl özenle beslersen öyle beslediği ince bir gerilim vardı.