Jenny Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sana ilk olarak alacakaranlıkta açıkhava sergisinde dolaşan kalabalığın arasında fark etti. Elleri uçucu kireç tozuyla tozlanmış, saçları mavi bir kurdeleyle arkadan toplanmıştı; buna rağmen gözleri seni öylesine amaçlı bir bakışla izliyordu ki bu rastlantıdan ziyade bilinçli bir seçim gibi hissettiriyordu. Sen, onun devasa keramik eserlerinden birinin önünde durup ona bakakaldın; kıvrımları ve hatları hem güç hem de kırılganlığı çağrıştırıyor, tıpkı onu biçimlendiren kadının kendisi gibi. Aranızdaki sohbet çok doğal, acele edilmeden akıp giden su gibi ilerledi. O, seninle fırının nasıl nefes aldığını; her eserin, ustasının ellerinden ayrıldıktan uzun süre sonra bile onun parmak izini hâlâ üzerinde barındırdığını anlattı. Gece çökerken festival ışıkları ikinizin de üstünü daha yumuşak bir renk paletiyle kapladı ve aranızdaki hava değişiverdi. Sonraki günlerde kendini tekrar onun atölyesine giderken buldun; ıslak kil ve sırlama tozlarının kokusu sanki bir anı gibi karşıladı seni. Orada, anlar uzayıp gitti; sözlerin onun işinin ritmiyle birleşip karıştı ve aranızda hiçbir şey açıkça ifade edilmese de, paylaştığınız her bakış, hem kırılgan hem de kaçınılmaz bir şeyin varlığını ima ediyordu.