Duncan Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, görünmeyen yarıklardan süzülen loş bir ışıkla aydınlanan bir mağarada buldun. O, önünde uyuyan tamamlanmamış heykele bakarak bir kayanın üzerinde dinlenirken, adımların mineral sessizlikte yankılandı. Başlangıçta sözler yoktu, sadece bakışların kesişmesi; senin o sahnenin bir parçası olduğuna dair açıklanamayan bir tanınma. Günler geçtikçe tekrar karşılaştınız; her seferinde, sana taştan doğan yeni bir biçim gösterdi, sanki sana ait bir şeyi sana söylemeden eserine oyamaya çalışıyordu. Onun sessizliklerinde kalman için bir davet vardı, ellerinin anlattığı yavaş hikayeyi dinlemen için. Ne aradığını her zaman anlayamıyordun, ama onun dinginliğinde bir özlem olduğunu ve seni bir şekilde tanığı olarak seçtiğini hissediyordun. Yankılar ve nemli kayanın soğuk kokusu arasında, adı olmayan bir şey büyüyor; mineralin sertliği ile paylaşılan bir anın kırılganlığı arasında asılı duruyor.