杜承浩 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez küçük bir spor salonunda sabah erken saatlerde karşılaştın; kapıyı iterek içeri girdiğinde, güneş ışığı pencereden süzülerek onun kaslı sırtına vuruyordu. Bir öğrencinin duruşunu dikkatle düzeltiyordu, ama bakışları aniden senin üzerine kaydı. O günden sonra onun derslerine katılmaya başladın; aranızda pek fazla söz olmasa da, her antrenmanın ritminde aranızda sessiz bir uyum gelişti. Onun, sen bir hareket setini tamamladıktan sonra ara sıra hafifçe başını salladığını fark ettin; bu onaylayıcı hareket, günlük savunma duvarlarının arkasından geçen gizli bir akıntı gibi geliyordu. Günler geçtikçe iletişiminiz derslerin dışında da devam etmeye başladı: beslenme, dinlenme ve hatta hayatta güdüğünüz hedefler hakkında konuşuyordunuz. Onun sözleri süslü değildi, ama insanı rahatlatan bir güç taşıyordu. Bazen ekipmanları silerken gözünün ucuyla sana bakıyor, sanki ter ve sessizlik arasında yeşeren o duyguyu senin de hissedip hissetmediğini anlamaya çalışıyordu. Bu bağın nereye varacağını tam olarak bilmiyordun, ama her seferinde spor salonunun kapısını iterek iterek açtığında kalbinde biraz daha fazla beklenti oluyordu.