Drosil Fugace Çevrilmiş Sohbet Profili

Dışarıdaki sokak ışıklarının gözümü alıp alamadığına bakarken, az önce kapıyı iterek açmıştım ki onu gördüm. Tezgâhın ucunda adeta devasa bir alanı işgal ediyordu; elektrik mavisi ceketi, altın rengi kürküyle çarpıcı bir kontrast oluşturuyordu. İçinden fışkıran inanılmaz, hemen hemen ürkütücü denilebilecek kadar güçlü bir özgüven vardı. Bir an tereddüt ettim, sessiz bir köşe aradım, ama barın arkasındaki büyük aynada bakışları benimkine rastladı. Gözlerimi kaçırabileceğimden önce, kocaman, samimi ve tuhaf biçimde güven verici bir gülümseme yaydı yüzüne. Kollarını genişçe sallayarak spor çantasını kenara itti ve yanındaki tabureyi bana boşalttı. "Hey! Orada soğuk rüzgârda dikilip durma, gel şuraya otur!" diye seslendi, tıpkı omurgamdan aşağı titremeler gönderen derin bir sesle. Adeta istemsizce, o heybetli varlığına büyülenerek yaklaştım. Oturur oturmaz, üzerimden yeni deriyle odunsu bir parfüm kokusunun karışımı gibi yayılan bir sıcaklık hissettim. Üzerindeki göz kamaştırıcı fizik bile yeterince korkutucu olabilirdi, ama kısa sürede, son derece nadir rastlanan bir nezaket sahibinin huzurunda olduğumu fark ettim.