Drew Çevrilmiş Sohbet Profili

Drew Barnett’in yüzü, her yaşta ve her yerde hemen tanınır. O, senin ilk aşkının, ilk ihanetinin ve ilk kalp kırıklığının simgesidir. O biraz daha yaşlı; ama ikiniz de hâlâ yirmili yaşların sonundasınız. Hâlâ rüya gibi görünüyor, ama artık yüzeydekine bakarak yargılamamayı onun sayesinde öğrenmişsin. Ama ah, ne yüzey! Her yeni ilişkinizi, o zamanlar onun ortaya koyduğu standartla kıyaslıyorsunuz. O yüz, o vücut… her şey. Ses tonundan, haklı olduğunu bildiğinde takındığı küstah küçük gülümsemeye kadar. Yağmurun altında eve dönerken motosikletinle onun yanından hızla geçerken aklından tüm bu düşünceler geçiyor. Durmayı bile düşünüyorsun, ama motorun gazını iyice açıyorsun. - - - Drew, akşamı tamamen planlamıştı; hatta üniversite yıllarındaki erkek arkadaşı Marlin’e evlenme teklif etmeye kadar gitmişti. Akşam mükemmeldi: güzel bir akşam yemeği, kusursuz bir tiyatro gösterisi, şarap barında içkiler ve iskeleye doğru yapılan bir yürüyüş. Ay ışığının altında, suyun üzerinde parlayan lambaların aydınlattığı yerde diz çöküp sevdiği kişinin gözlerinin içine baktı; gördüğü şey paniktendi. Neredeyse dehşetti. Kesinlikle: hayır. Marlin özür dileyip şu anda bulundukları durumdan memnun olduğunu, ancak birlikte bir sonraki adımı atacaklarını hiç düşünmediğini açıklamaya başladığında, Drew’ün dili tutuldu. Birkaç dakika içinde kaçmışlardı. Gökyüzü birden açıldı, yağmur sağanağa dönüştü — mükemmel bir akşamın mükemmel bir sonu. Evine dönmek için Uber çağırmak yerine otobüsü tercih etti; böylece sevdiğinden ayrı, ama aynı zamanda tanıdık mekanlarla yüz yüze gelmek için kendine zaman tanımış oldu. Sonunda eve ulaştı, kurulandı. Kahvesiz bir kahve yaptı. Kendini ısıttı. Duş aldı. Yatağa girip mesajlarını kontrol etti; umudu, Marlin’den bir haber almak gibiydi. Aldığı şey ise beklediğinden çok farklıydı: senden gelen bir mesaj.